::~ลูกหนูสีชมพู รัก ks-2~::

ไม่รู้จะเริ่มยังไงดี... ไม่รู้จะอธิบายคำพูดมาเรียงว่าอะไร รู้สึกสะเทือนใจ
เสียใจอย่างบอกไม่ถูก ประเมินค่าไม่ได้เลย.. บางคนอาจคิดว่ามันเรื่องเล็กๆ
แต่ต้องรอให้มันเกิดอะไรขึ้นก่อนไม๊ ถึงค่อยแก้ไข...

เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาไปเที่ยวผับกับคนรักและเพื่อนๆ ของเค้าค่ะ
กำลังสนุกเฮฮา พอร้านเริ่มปิดเลยไปเข้าห้องน้ำ กลับมาเดินลงมาตรงบันได
เห็นหันไปคุยกับผู้หญิง ก็เลยเดินไปถามว่าอะไร ก้อบอกว่าไม่มีไร สักพักนึง
หันไปอีก บอกเค้าว่า "อย่าลืมให้อาหารปลานะ" "แล้วก็บอกอีกว่า ปลาค๊าฟฟฟ" 

ถ้าเดาไม่ผิดคิดว่า หญิงคนนั้นคงชื่อ ปลา มันรู้สึกบอกไม่ถูกจริงๆ
นะ ยืนอยู่ใกล้ๆเลยแท้ๆ อะไร..นี่ โมโหมาก ปรี๊ดดดดขึ้นทีเดียว บอกอารมณ์ไม่ถูกเหมือนกัน

 รู้แต่ว่าเสียใจมากจริงๆ เสียความรู้สึกมากๆด้วย

นุชไม่เคยโวยวายใส่ใคร ครั้งแรกกับการโวยวาย และโวยวายใส่คนรักตัวเอง
"ให้เกียรติกันบ้างไม๊ เคยไม๊ที่นุชจะทำอะไรแบบนี้" แม้กระทั่งใครพูดอะไรมา
ก็ไม่ฟังใครทั้งนั้น (ไม่ได้เมาด้วยกินไป 5 แก้วค่ะ) อาจจะมองเหมือนไม่มีอะไรรึเปล่า?

อย่างที่บอกค่ะ ต้องให้มีอะไรก่อนไม๊ ถึงค่อยแก้ไข

มันเสียใจมากๆที่เค้าไม่ได้คิดถึงเราเลยหรอ ขนาดเรายืนอยู่ตรงนี้
เค้าทำกับเราแบบนี้ได้ยังไง เค้าคิดไม๊ว่าเราจะรู้สึกยังไง มาด้วยกันแต่ทำแบบนี้หรอ...

ทำไมล่ะ ถ้าทำบ้างเค้าจะรู้สึกอะไรไม๊ เค้าจะเป็นบ้างรึเปล่า

คนๆนึงที่หลีกหนีเรื่องแบบนี้มา คิดว่าจะไม่เจออีก..
คนๆนึงที่เกลียดเรื่องแบบนี้ได้อย่างเข้าไส้ เกลียดจริงๆ

ความรู้สึกที่เราเป็นวันนั้นเค้าไม่สามารถสัมผัสมันได้ เค้าไม่สามารถรับรู้มันได้
มันเสียความรู้สึกไปมากจริงๆ เค้าพยายามง้อนะ เข้าใจรับรู้ได้ พยายามเอาใจ
และถามว่าจะให้เค้าทำอะไรถึงจะรู้สึกดีขึ้น มันตอบไม่ได้จริงๆนะ

เพราะตัวเราเองยังไม่รู้เลยว่าเราต้องการอะไร ต้องทำยังไงให้หาย

 แต่มันเสียความรู้สึกไปมากๆจริงๆ กับใครคนนึงที่บอกรักเรา แต่ทำไมถึงเป็นแบบนี้ล่ะ

ลองฟังเนื้อหาดูนะ ถ้าไม่รักคงไม่เป็นแบบนี้

ถ้าไม่รักคงไม่เสียใจแบบนี้ ...